ปอ. มาตรา ๒
            บุคคล จักต้องรับโทษ ในทางอาญา ต่อเมื่อ ได้กระทำการ อันกฎหมายที่ใช้ ในขณะกระทำนั้น บัญญัติเป็นความผิด และ กำหนดโทษไว้ และ โทษที่จะลงแก่ ผู้กระทำความผิดนั้น ต้องเป็น โทษ ที่บัญญัติไว้ในกฎหมาย
            ถ้า ตามบทบัญญัติ ของ กฎหมาย ที่บัญญัติในภายหลัง การกระทำเช่นนั้น ไม่เป็นความผิดต่อไป ให้ ผู้ที่ได้กระทำการนั้น พ้นจาก การเป็น ผู้กระทำความผิด และถ้า ได้มีคำพิพากษา ถึงที่สุด ให้ลงโทษแล้ว ก็ให้ถือว่า ผู้นั้น ไม่เคยต้องคำพิพากษา ว่าได้กระทำความผิดนั้น ถ้า รับโทษอยู่ ก็ให้ การลงโทษนั้น สิ้นสุดลง
 

ในการใช้บังคับ วิธีการเพื่อความปลอดภัย จะใช้กฎหมาย ในขณะที่ศาลพิพากษา ตาม มาตรา ๑๒
มีกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ มาตรา ๓๙ และ
มีในรัฐธรรมนูญ ๒๕๔๐ มาตรา ๓๒ ด้วย